Tanong mula sa review · 6 min

Toothpaste Ingredients at Sodium Saccharin: Bakit Lasang Soda sa Ilang Tao ang Toothpaste na Walang Baking Soda, at sa Iba ay Hindi

Umaga sa isang flat sa Barcelona: isang babaeng maitim at bahagyang kulot ang buhok, may tuwalya sa balikat, ang nakatayo sa kahoy na counter ng kusina pagkatapos magsipilyo at humihigop ng isang basong tubig, maingat na nilalasahan ito, habang natutunaw ang isang kutsarang puting pulbos sa ikalawang baso sa tabi niya.

Ngayong Oktubre, dalawang customer ang sumulat ng iisang reklamo tungkol sa dalawa naming toothpaste: lasang soda raw. Hindi softdrinks na may bula. Baking soda, iyong matabang, maalat at medyo parang sabon na lasa ng isang basong tubig na hinaluan ng isang kutsarang bicarbonate. Ito ang kakaiba. Walang baking soda ang alinman sa dalawang tubo. Sinuri namin ang toothpaste ingredients nang linya por linya. Kaya patas ang tanong, at mas interesante ang sagot kaysa sa isang pagkakamali sa label: ang isa sa pinakakaraniwang sangkap ng toothpaste ay iba ang lasa sa iba’t ibang bibig, at nakasulat sa genes mo ang dahilan.

Magsimula tayo sa sodium saccharin sa toothpaste. Nandiyan ito para tumamis ang paste nang walang asukal, at mahalaga iyon, dahil pinakakain ng asukal ang bakteryang gumagawa ng asido. At noon pa man, may ikalawang mukha na ito.

Isang matamis na crust noong 1878

Noong 1878, nagtatrabaho ang chemist na si Constantin Fahlberg sa laboratoryo ni Ira Remsen sa Johns Hopkins University. Natapon sa kanyang mga kamay ang isang experimental compound, nakalimutan niya ito, at nang gabing iyon ay dumampot siya ng tinapay at kumagat sa crust na kakaiba ang tamis. Tumakbo siya pabalik sa lab at tinikman ang lahat ng nasa kanyang mesa hanggang matagpuan niya ang pinagmulan. Noong Pebrero 1879, inilarawan ng dalawa sa isang publikasyon ang substance bilang mas matamis pa kaysa sa asukal mula sa tubo. Iyon ang saccharin, at sa loob ng mahigit isang siglo, may napansin pang iba ang mga gumamit nito: isang mapait at metallic na anino na dumarating pagkatapos ng tamis.

Bakit nagdudulot ng bitter taste in mouth ang sodium saccharin sa toothpaste

Noong 2004, natuklasan ng isang team sa German Institute of Human Nutrition sa Potsdam ang dahilan. Hindi lang sweet receptor ang pinagagana ng saccharin. Sa mga konsentrasyong inilalarawan ng tao bilang may mapait na panlasa, pinagagana rin nito ang 2 bitter taste receptor ng tao, ang TAS2R43 at TAS2R31 (noong 2004 ay tinatawag pang TAS2R44), at pareho silang nasa taste buds ng dila. Isang molecule, dalawang signal. Kung alin ang mananaig ay nakadepende sa dila.

Mas magkakaiba ang mga dila kaysa sa inaakala natin. May mga 25 gene ang tao para sa mapait na lasa, at nagkakaiba ang mga ito sa bawat tao. Noong 2011, sinequence ng mga mananaliksik ang bahaging ito ng genes sa 60 tao at sinukat kung gaano kapait para sa kanila ang saccharin. Nakakita sila ng 4 mutation sa isa sa dalawang receptor na iyon, ang TAS2R31, at binago ng bawat isa kung gaano kalakas ang tugon nito. Sa madaling salita, puwedeng magsipilyo ang dalawang tao gamit ang parehong paste mula sa iisang tubo, at matamis na mint ang lasa sa isa, habang sa isa naman ay mapait at matabang na lasa na itinatala ng bibig sa pinakamalapit na pamilyar na salita. Para sa marami, soda ang salitang iyon. Ang huling hakbang na iyon ay hinuha namin at hindi resulta ng study, pero eksaktong tugma ito sa reklamo.

Isang binuong plate: isang malinaw na kristal ng saccharin ang nakapatong sa maputlang bato sa tabi ng hiniwang taste bud na kita ang mga receptor cell, may ilaw ng tamis sa isang panig at ilaw ng pait sa kabila. Ang mga salitang Matamis sa isa. Mapait sa iba, kasama ang 2 bitter receptor, 4 na receptor mutation sa 60 tao, at 120 tao sa loob ng 8 linggo. — Ang sodium saccharin sa tatlong numero: pinagagana nito ang 2 bitter taste receptor ng tao (Kuhn 2004); binago ng 4 na mutation sa isang bitter receptor, ang TAS2R31, kung gaano ito kapait sa 60 tao (Roudnitzky 2011); at sa isang trial sa 120 tao nang 8 linggo, pareho ang epekto ng paste na walang SLS sa pagdurugo at plaque pero mas mababa ang score nito sa lasa at bula (Sälzer 2016).

Ang asin na hindi nagpapakilalang asin

Hindi lang pampatamis ang lasa sa loob ng tubo. Maraming paste ang may sodium salts na may tiyak na trabaho. Halimbawa, idinadagdag ang sodium pyrophosphate laban sa tartar dahil pinababagal nito ang pagbuo ng calcium phosphate crystals sa ngipin. Alam ng mga flavour chemist na hindi neutral ang mga asing ito: isang patent noong 2009 mula sa isang malaking flavour house ang naglista ng poly at pyrophosphates, kasama ang zinc salts at bicarbonate, sa mga sangkap na nagbibigay ng mapait o metallic na impresyon na nilalayon nitong takpan, at binanggit nito na mahirap talagang lagyan ng flavour ang mga alkaline na paste. Hiwalay na channel ang asin mismo. Sa mga daga, nadarama ang sodium ng sarili nitong mga taste cell, isang tuklas na inilathala sa Nature noong 2010. Kapag sabay na dumating ang mapait, maalat at alkaline, malapit iyon sa naaalala ng karamihan sa atin bilang baking soda.

Bakit iba ang lasa ng paste na walang SLS

May isa pang dahilan kung bakit puwedeng kakaiba ang lasa ng bagong paste, at ito ay may nawawala sa halip na may idinagdag. Karamihan sa mass market na paste ay bumubula dahil sa sodium lauryl sulfate, SLS. Sa isang German at Dutch na trial, 120 batang adulto na may namamagang gilagid ang nagsipilyo nang 8 linggo gamit ang paste na may SLS o wala. Pareho ang pagbuti ng pagdurugo ng gilagid at ng plaque sa dalawang grupo. Pero nang tanungin tungkol sa lasa, freshness at bula, mas mataas ang score na ibinigay nila sa paste na may SLS. Ang makapal na bula at matapang na mint ang natutunan ng marami sa atin na tawaging lasa ng toothpaste. Alisin ang mga iyon, at lalabas ang ibang notes sa tubo.

Salty taste in mouth: kapag hindi toothpaste ang dahilan

Nawawala sa loob ng ilang minuto ang lasa mula sa toothpaste pagkatapos mong dumura. Kung ang maalat, mapait o metallic na lasa ay nananatili nang ilang oras, bumabalik sa mga araw na hindi ka nagsisipilyo, o may kasamang tuyong bibig, pamamaga o sakit, hindi ang paste ang sanhi. Puwedeng magbago ang panlasa dahil sa mga gamot, tuyong bibig at impeksiyon. Tanong iyan para sa dentista o doktor, hindi para sa label.

Lasang soda ang toothpaste mo? Basahin ang toothpaste ingredients

Baligtarin ang tubo at basahin ang ingredients. Kung may sodium saccharin, alam mo na ngayon kung aling molecule ang maaaring nalalasahan mo, at na ang genes mo, hindi ang paste, ang nagpapasya kung gaano ito kapait. Kung may pyrophosphate din, iyon ang asin. Bigyan ng isang linggo ang bagong paste, dahil kailangan ng panahon ng bibig na sanay sa bula at matapang na mint para tumigil sa paghahanap sa mga ito. Kung nakakaabala pa rin sa iyo ang lasa, pumili ng ibang flavour na may ibang pampatamis. Personal ang panlasa, at ang paste na ayaw mo ay paste na titigilan mong gamitin.

Heto ang eksaktong laman ng dalawa naming tubo mula sa mga review na iyon. Nakalista sa DETOX ang sodium pyrophosphate at sodium saccharin. Nakalista sa SYMBIOS ang sodium saccharin at walang pyrophosphate. Walang sodium bicarbonate ang alinman sa dalawa, at pareho silang bumubula dahil sa sodium lauroyl sarcosinate sa halip na SLS, kaya mas kaunti ang bula nila kaysa sa inaasahan ng marami. Paglalarawan iyan ng label, hindi pangako kung ano ang magiging lasa ng alinman sa kanila sa iyo.

Ang iisang molecule ay puwedeng lasang kendi sa isang tao at lasang soda sa iba. Kapag mali ang lasa ng toothpaste, ang unang suspek ay ang pampatamis, ang ikalawa ay ang asin, at ang huli ay ang tubo.