Blog

Składnik pod lupą · 7 min

Dwutlenek tytanu w paście do zębów: z europejskiej żywności zniknął w 2022 roku, na szczoteczce został

Poranek w kuchni starego mieszkania w Turynie: kobieta w jasnym swetrze z dzianiny stoi przy marmurowym blacie obok wysokiego okna, trzyma w dwóch palcach jeden błyszczący biały migdał w cukrze i przygląda się jego skorupce, obok niej otwarty szklany słoik z białymi migdałami w cukrze.

Jutro rano przyjrzyj się paście na szczoteczce. Ta jasna, gęsta biel nie świadczy o sile czyszczenia. To farba. W większości białych past do zębów kolor daje jeden mineralny pigment, dwutlenek tytanu, zapisany w składzie jako Titanium Dioxide lub CI 77891. Nie poleruje, nie chroni przed próchnicą, nie odświeża oddechu. Jego jedyne zadanie to sprawić, by pasta wyglądała na czystą. Skoro nie pomaga zębom, warto zapytać o szkodliwość dwutlenku tytanu.

Historia tej bieli zaczyna się od czarnego piasku. W 1791 roku William Gregor, pastor i mineralog amator z parafii Manaccan w Kornwalii, zebrał w dolinie strumienia czarny magnetyczny piasek i wydobył z niego tlenek nieznanego nikomu metalu. Cztery lata później berliński chemik Martin Heinrich Klaproth znalazł ten sam pierwiastek w czerwonym minerale, rutylu, i nazwał go tytanem, od Tytanów z mitologii greckiej. Żaden z nich nie zobaczył czystego metalu. W rękach mieli tlenek: biały proszek, o którym jest ten artykuł.

Od farby przez migdały w cukrze do pasty do zębów

Przez sto lat tlenek pozostawał ciekawostką. W 1916 roku firma w Norwegii i druga w Nowym Jorku zaczęły produkować biel tytanową na skalę przemysłową, a w ciągu kilku dekad wyparła ona z farb biel ołowiową: równie jasna, tylko bez trucizny. Jej sekret to optyka. Dwutlenek tytanu załamuje światło silniej niż niemal każda inna biała substancja, więc cienka warstwa rozprasza całe padające na nią światło i nic nie prześwituje. Dlatego stał się bielą papieru, tworzyw sztucznych, kremów z filtrem, tabletek, gumy do żucia, włoskich migdałów w cukrze i pasty do zębów.

Producenci żywności zapisywali go jako E171. Producenci kosmetyków jako CI 77891. Jeden proszek, dwa zbiory przepisów, i ten podział to cała historia ostatnich dziesięciu lat.

Werdykt dla żywności

W 2017 roku zespół centrum toksykologii żywności INRA w Tuluzie pod kierunkiem Sarah Bettini i Erica Houdeau podawał szczurom E171 w dawkach, które opisał jako odpowiadające spożyciu przez ludzi. Po 100 dniach zwierzęta miały mikrozapalenie jelita grubego i wczesne zmiany przednowotworowe, drobne zmiany, które mogą poprzedzać guzy (Scientific Reports, 2017). Jedno badanie na szczurach niczego nie dowodzi w sprawie ludzi i autorzy tego nie twierdzili. Jednak część dwutlenku tytanu stosowanego w żywności ma postać nanocząstek, na tyle małych, że mogą je wchłaniać komórki, i regulatorzy przyjrzeli się sprawie ponownie.

Pierwsza ruszyła Francja. Od 1 stycznia 2020 roku wstrzymała sprzedaż żywności z E171 i od tamtej pory co roku przedłuża ten zakaz; kosmetyków i past do zębów on nie objął. W maju 2021 roku Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności EFSA uznał, że E171 nie może już być uważany za bezpieczny dodatek do żywności. EFSA nie stwierdził, że uszkadza on DNA. Stwierdził, że nie da się wykluczyć ryzyka genotoksyczności, czyli szkodliwego wpływu na materiał genetyczny, a bez tego wykluczenia nie mógł ustalić bezpiecznego dziennego spożycia. Unia Europejska wycofała dodatek z żywności 7 lutego 2022 roku, a ostatnie stare zapasy wyprzedano do sierpnia.

Zbudowana plansza: na jasnym kamieniu w kolorze kości słoniowej gładki stożek olśniewająco białego proszku, kopczyk lśniącego czarnego piasku mineralnego i małe szklane naczynie ze szczyptą białego proszku. Napis Wybiela pastę. Nic więcej, z 1791 dla tytanu znalezionego w czarnym piasku w Kornwalii, 2022 dla wycofania E171 z żywności przez UE i 2024 dla naukowców UE, którzy nie wykluczają szkody w paście do zębów.
Dwutlenek tytanu daje paście do zębów biel i nic więcej: odkryty w czarnym piasku w Kornwalii w 1791 roku (Gregor); usunięty z żywności w Unii Europejskiej w 2022 roku, gdy EFSA nie mógł wykluczyć genotoksyczności (EFSA, 2021); w 2024 roku Komitet Naukowy UE ds. Bezpieczeństwa Konsumentów nie mógł wykluczyć potencjału genotoksycznego niemal wszystkich odmian stosowanych w produktach do jamy ustnej (SCCS/1661/23).

Dlaczego pasty do zębów nie objęto

Pasta do zębów to nie żywność. W Europie to kosmetyk, podlegający innemu prawu i oceniany przez inny zespół, Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów SCCS. Argument za pigmentem jest prosty: pastę się wypluwa. Argument przeciw jest równie prosty: nie wszyscy to robią. W 2016 roku holenderski państwowy instytut zdrowia RIVM oszacował, skąd mieszkańcy Holandii czerpią dwutlenek tytanu. U dzieci w wieku od dwóch do sześciu lat pasta do zębów znalazła się wśród głównych źródeł, obok słodyczy, bo małe dzieci połykają sporą część tego, co trafia na szczoteczkę.

Komisja Europejska zapytała więc swoich naukowców od kosmetyków, czy dwutlenek tytanu jest bezpieczny w produktach stosowanych w jamie ustnej. W maju 2024 roku komitet odpowiedział, że dowody nie wystarczają, by wykluczyć potencjał genotoksyczny niemal wszystkich odmian stosowanych w produktach do jamy ustnej. Przeanalizował 44 odmiany pigmentowe i 40 odmian nano. Dwie odmiany nano nie budziły takich obaw w przekazanych danych, ale nawet dla nich komitet zażądał więcej informacji o wchłanianiu przez błonę śluzową jamy ustnej, bo pasty do zębów używa się codziennie, często dwa razy. Przemysł przesłał nowe dane w 2025 roku, we wrześniu 2025 roku komitet przyjął nowe zlecenie, a jego opinia ma się ukazać około końca 2026 roku. Do tego czasu dwutlenek tytanu pozostaje w Europie dozwolonym barwnikiem kosmetycznym.

Zamieszania dodaje jeszcze jedno orzeczenie. W 2019 roku UE zaklasyfikowała niektóre proszki dwutlenku tytanu jako substancję podejrzewaną o działanie rakotwórcze przy wdychaniu pyłu: to kwestia bezpieczeństwa pracy, nie pasty do zębów. Sądy UE unieważniły tę klasyfikację w 2022 roku, a Trybunał Sprawiedliwości potwierdził unieważnienie 1 sierpnia 2025 roku. W Stanach Zjednoczonych FDA nadal dopuszcza dwutlenek tytanu jako barwnik spożywczy do 1 % masy produktu; petycje złożone w 2023 roku z wnioskiem o cofnięcie tej zgody wciąż czekają na rozpatrzenie.

Co to oznacza przy twojej umywalce

Uczciwy stan wiedzy wygląda tak. Nikt nie wykazał, że dwutlenek tytanu w paście do zębów szkodzi ludziom. Nikt też jeszcze nie wykazał, z rygorem, jakiego wymagają europejscy regulatorzy, że jest bezpieczny przy codziennym stosowaniu w jamie ustnej. To otwarte pytanie, a nie skandal, i rozsądnie jest dokonać własnego wyboru, dopóki pozostaje otwarte.

Wynikają z tego trzy praktyczne wnioski. Po pierwsze, pigment nic nie daje zębom, więc pasta bez niego nie traci nic na czyszczeniu ani ochronie. Po drugie, najwięcej pasty połykają małe dzieci; jakąkolwiek pastę wybierzesz, nakładaj im niewielką ilość odpowiednią do wieku, o czym piszemy w tekście ile pasty do zębów używać. Po trzecie, czytaj etykietę: szukaj w składzie Titanium Dioxide lub CI 77891.

To dotyczy także nas. W naszej ofercie dwutlenek tytanu jest w składzie czterech z naszych dziewięciu past do zębów, SCHWARZ, GINGER FORCE, SYMBIOS i EVOLUTION KIDS, gdzie odpowiada za kolor i nieprzezroczystość. Pozostałe pięć go nie zawiera: DETOX, COCOCANNABIS, BUDDY MICROBIES, TERMO 39° i INNOWEISS. Mówimy o tym, żeby twój wybór opierał się na tych samych faktach, które znamy my.

Biały proszek z czarnego piasku Kornwalii zniknął z europejskiej żywności w 2022 roku; czy zostanie w paście do zębów, europejscy naukowcy rozstrzygają właśnie teraz.