Blog

Uśmiech w liczbach · 6 min

Strach przed dentystą w liczbach: boi się 15 na 100 dorosłych, a strach sam się karmi

Późny ranek w Erywaniu: kobieta o ciemnych, falowanych włosach siedzi w zaparkowanym samochodzie przed gabinetem stomatologicznym, z telefonem i kluczykiem w dłoniach, i lekko się uśmiecha, zanim wejdzie; za szybą stoi budynek z różowego tufu z drewnianymi drzwiami.

Wizytę kontrolną umówiłeś na wiosnę. Przełożyłeś ją raz z powodu pracy i raz bez konkretnego powodu. Teraz siedzisz w samochodzie pod gabinetem, dziesięć minut za wcześnie, a cichy głos podpowiada, że ząb właściwie aż tak nie boli. Jeśli to brzmi znajomo, nie jesteś dziwakiem, jesteś statystyką. Strach przed dentystą to jeden z najczęstszych lęków w medycynie i ma dziwną właściwość: im bardziej go słuchasz, tym silniejszy się staje.

Oto ten strach w liczbach, z największych badań, które udało nam się otworzyć, i to, co te liczby mówią o wyjściu.

Jak często dorośli mają strach przed dentystą?

W 2021 roku badacze z Pelotas w Brazylii zebrali wszystkie badania populacyjne dotyczące lęku stomatologicznego u dorosłych, jakie udało im się znaleźć: 31 publikacji i 72 577 osób w wieku od 18 lat. 15,3 % miało strach i lęk przed leczeniem zębów. 12,4 % miało silny strach, a 3,3 % ciężki, taki, który trzyma człowieka z dala od fotela przez lata. Kobiety i młodsi dorośli bali się częściej. Autorzy dodają zastrzeżenie, które warto zapamiętać: wynik zmieniał się w zależności od użytego kwestionariusza, więc uczciwy przedział wokół tych 15,3 % wynosi od 10,2 do 21,2 %.

Mówiąc prościej: w poczekalni z siedmioma dorosłymi jeden zapewne ściska podłokietnik mocniej, niż widzą to inni.

Strach przed dentystą u dzieci zaczyna się wcześnie

Dzieci boją się bardziej, nie mniej. Przegląd z 2021 roku obejmujący 50 badań młodych ludzi w wieku od 3 do 18 lat wykazał lęk stomatologiczny u 23,9 %. Najmłodsi nieśli go najwięcej: 36,5 % przedszkolaków, 25,8 % uczniów i 13,3 % nastolatków. W nielicznych badaniach, które to sprawdzały, lęk był częstszy u dzieci, które miały już próchnicę. Pierwsza wizyta, która zaczyna się od bólu, uczy lekcji, która może trwać dziesięciolecia.

Zbudowana plansza: na jasnym wapieniu stoi mały biały ząb trzonowy w pierścieniu z trzech matowych szklanych strzałek, które się gonią, a jedna strzałka wyrywa się z pierścienia i wskazuje na zewnątrz. Słowa „Strach jest częsty. Wyjście działa”, a do tego 15,3 procent dorosłych, 23,9 procent dzieci i nastolatków i 77 procent, którzy nadal chodzą do dentysty 4 lata po leczeniu.
Strach przed dentystą w trzech liczbach: 15,3 % spośród 72 577 dorosłych ma strach i lęk stomatologiczny (Silveira 2021); 23,9 % dzieci i nastolatków w wieku od 3 do 18 lat ma lęk stomatologiczny (Grisolia 2021); a po terapii behawioralnej średnio 77 % nadal chodzi do dentysty ponad 4 lata później (Kvale 2004).

Pięć pytań i wynik od 5 do 25

Strach wydaje się zbyt osobisty, by go mierzyć, a jednak dentyści robią to w niecałą minutę. Modified Dental Anxiety Scale zadaje 5 pytań: jak się czujesz na myśl o jutrzejszej wizycie, w poczekalni, przy wiertle, przy usuwaniu kamienia, przy zastrzyku w dziąsło. Każda odpowiedź daje od 1 do 5 punktów, więc suma wynosi od 5 do 25. W badaniu z 2008 roku wśród 1 000 dorosłych w Wielkiej Brytanii wynik 19 lub więcej oznaczał wysoki lęk, a tę granicę przekroczyło 11,6 %. W wieku od 18 do 39 lat wysoki lęk był czterokrotnie częstszy niż od 60 lat wzwyż. Młodzi boją się bardziej, a tego mało kto się spodziewa.

Możesz sprawdzić to na sobie od razu. Odpowiedz na każde z pięciu pytań od 1, brak lęku, do 5, skrajny lęk, i dodaj wyniki. Suma 19 lub więcej to granica, której to badanie użyło dla wysokiego lęku. To liczba przesiewowa, nie diagnoza, ale warto powiedzieć ją głośno dentyście przed wizytą, a nie po niej.

Dlaczego strach przed dentystą sam się karmi

Unikanie wygląda na mały, bezpieczny wybór. Opuszczasz jedną wizytę i nic się nie dzieje. Na tym polega pułapka: koszt opuszczonej kontroli jest niewidoczny, odroczony i rośnie, a ulga z tego, że się nie poszło, przychodzi od razu. Zespół z Australii nazwał ten wynik błędnym kołem. Wśród 6 112 osób w wieku od 16 lat ci, którzy bardzo się bali, chodzili rzadziej, czekali na ból, gorzej oceniali swoje zęby i przychodzili głównie w nagłych przypadkach. Cały wzór, zwlekanie plus słabe zdrowie jamy ustnej plus wizyty tylko z bólem, wystąpił u 29,2 % bardzo bojących się wobec 11,6 % osób bez strachu. Każda nagła wizyta jest trudniejsza, niż byłaby kontrola, i potwierdza strach, który ją spowodował.

Na tym polega asymetria. Pójście kosztuje mały, znany dyskomfort. Niepójście nie kosztuje dziś nic, a później coś dużego i nieznanego. Strach świetnie potrafi sprawić, że pierwsze wydaje się większe niż drugie.

Jak pokonać strach przed dentystą: co mówią liczby

Dobra wiadomość to najmocniejsza liczba w tym artykule. Metaanaliza 38 badań nad terapią behawioralną lęku stomatologicznego wykazała, że lęk zmalał w 36 z nich, ze średnim lub dużym efektem. Ponad cztery lata po leczeniu średnio 77 % pacjentów nadal regularnie chodziło do dentysty. Strach przed dentystą jest częsty, ale należy też do lęków, które dobrze poddają się leczeniu.

W praktyce pomaga nie odwaga, lecz kontrola. Powiedz dentyście na samym początku, że się boisz; to zmienia przebieg wizyty. Umówcie się na sygnał stopu, podniesioną rękę, i upewnij się, że jest respektowany. Poproś o krótką pierwszą wizytę, tylko z oglądem i oczyszczaniem. Umów się rano, żeby dzień nie wypełnił się czekaniem. Jeśli strach jest silny, zapytaj o terapię behawioralną lęku stomatologicznego; sedacja to osobna decyzja medyczna dla dentysty i lekarza. A między wizytami utrzymuj pracę w małej skali: dwie minuty szczotkowania dwa razy dziennie i nitka dentystyczna oznaczają mniej problemów na fotelu.

Piętnastu dorosłych na stu boi się dentysty, i niemal co czwarte dziecko. Strach rośnie, gdy trzymasz się z daleka, i maleje, gdy wracasz na własnych warunkach. Następna wizyta to najtańsza, jaką kiedykolwiek będziesz mieć.