Blog

Sangkap sa ilalim ng lente · 6 min

Ano ang Xanthan Gum? Hawak ang Iyong Toothpaste ng Lagkit ng Isang Sakit ng Repolyo; at Iyon Lang ang Trabaho Nito

Maagang umaga sa isang taniman ng gulay sa probinsya ng Germany: isang babaeng nakasuot ng lumang madilim na leather jacket ang nakaupo nang patingkayad sa pagitan ng mga hanay ng repolyo at itinataas ang isang panlabas na dahon sa mababang araw, may madilim na hugis V na marka ng black rot sa gilid nito.

Pumisil ng isang guhit ng toothpaste sa iyong sipilyo at pansinin ang hindi nito ginagawa. Hindi ito lumulupaypay. Hindi ito dumadaloy sa pagitan ng mga bristle at tumutulo sa lababo. Nakaupo lang ito roon, isang maliit na tagaytay, na parang solido. Pagkatapos ay nagsisipilyo ka, at sa loob ng dalawang segundo, ang parehong paste ay umaagos na parang likido sa bawat puwang sa pagitan ng iyong mga ngipin. Sampung libong beses mo na itong ginawa at hindi mo kailanman itinanong kung sino ang nag ayos nito.

May pangalan ang ayos na iyon na malamang nilaktawan mo sa likod ng tubo: xanthan gum. Hindi mineral, halaman o petrokemikal ang pinagmulan nito. Isa itong bakterya, Xanthomonas campestris, ang species sa likod ng black rot ng repolyo, ang sakit na nagpapaitim sa mga ugat ng dahon mula sa gilid papasok.

Ano ang xanthan gum, at saan ito nagmula?

Noong 1950s, sa Northern Regional Research Laboratory ng US Department of Agriculture sa Peoria, Illinois, naghahanap ang kimikong si Allene Jeanes ng mga kapaki pakinabang na bagay na ginagawa ng mga mikrobyo mula sa asukal. Ipinakita ng kanyang trabaho na ginagawa ng Xanthomonas campestris ang glucose na malaking dami ng makapal at madulas na polysaccharide, ang sariling lagkit ng bakterya. Nakahanap ang industriya ng gamit dito halos saanman: mga dressing na hindi naghihiwalay, ice cream na walang kristal ng yelo, mga sarsa, kosmetiko, at toothpaste. Tinatawag ng programang Lemelson MIT ang xanthan gum na pinakamaramihang ginagawang polysaccharide sa mundo. Ipinasok si Jeanes sa National Inventors Hall of Fame noong 2017.

Bago ka umabot sa basurahan: hinihingi ng regulasyon sa pagkain ng US para sa xanthan gum na hindi nagdudulot ng sakit at hindi nakalalason ang strain na ginagamit sa produksyon, at walang buhay na cell ang tapos na gum. Ang dumarating sa iyong tubo ay ang lagkit, hindi ang bakterya. Gayunman, pansinin ang asimetriya. Isang mikrobyong sumisira ng pananim ang naging bagay na humahawak sa iyong umaga, at walang nagdisenyo nito nang ganoon. Mas mahusay lang nitong nagawa ang isang pisikal na teknik kaysa sa mga alternatibo.

Ano ang ginagawa ng xanthan gum sa toothpaste

Matabang ang pangalan ng teknik: shear thinning. Kapag nakapahinga, nagkakabuhol buhol ang mahahabang kadena ng xanthan at humahawak ng tubig, kaya kumikilos ang paste na parang malambot na solido. Nakatayo ito sa sipilyo, at pinananatili nitong nakalutang ang mga butil ng nakakaskas na silica sa halip na hayaan silang lumubog sa ilalim ng tubo. Kapag may puwersa, ang pisil sa tubo, ang kuskos ng mga bristle, humahanay ang buhol, at lumalabnaw at umaagos ang paste. Tumigil sa paggalaw, at lumalapot itong muli. Ganito mismo ang inilalarawan ng mga pag aaral sa rheology ng mga solusyon ng xanthan: malakas na shear thinning, yield stress lampas sa isang kritikal na konsentrasyon, at mabilis na pagbalik ng istruktura sa sandaling tumigil ang puwersa.

Iyan na ang buong trabaho. Hindi nagpapaputi ang xanthan gum, hindi pumapatay ng bakterya at hindi nagkukumpuni ng enamel. Ito ang entablado, hindi ang aktor. Nasa katotohanang hindi mo ito napapansin ang halaga nito: ang paste na naghihiwalay sa isang lusak ng likido at isang tumpok ng gaspang ay paste na walang tumatapos, at ang tubong naiwan sa drawer ay walang pinoprotektahan.

Isang binuong plate: sa isang maputlang batong pasamano, isang malinaw na kubo ng gel na humahawak sa maliliit na puting butil na nakalutang sa kinalalagyan, sa tabi ng dahon ng repolyo na nangitim ang gilid. Ang mga salitang Hawak ang hugis, walang lunas, kasama ang 1950s para sa laboratoryo sa Peoria, 30, 43 at 65 para sa mga pasyente sa tatlong trial sa tuyong bibig, at 60 % laban sa 15 % para sa chewing gum laban sa xanthan substitute.
Ang xanthan gum sa tatlong numero: natuklasan noong 1950s sa isang laboratoryo ng US Department of Agriculture sa Peoria; sa tatlong trial ng xanthan saliva substitute para sa tuyong bibig, 30, 43 at 65 pasyente, halos hindi nito natalo ang placebo; 60 % ng mga pasyenteng nagda dialysis ang pumili sa sugar free na gum, 15 % sa substitute (Jellema 2001; van der Reijden 1996; Bots 2005).

Makatutulong ba ang xanthan gum sa tuyong bibig?

Dito lumiliko ang kuwento, at dito may kapalit ang katapatan. Pinararamdam ng xanthan gum na makapal at madulas ang tubig, medyo parang laway. Kaya sinubukan ito ng medisina bilang artipisyal na laway para sa mga taong hindi na pinananatiling basa ng kanilang mga glandula ang bibig. Maliliit ang mga trial, at nakapagpapakumbaba ang mga resulta.

Sa Amsterdam, 30 pasyenteng may tuyong bibig matapos ang radiotherapy para sa kanser sa ulo at leeg ang salitang gumamit ng saliva substitute na batay sa xanthan at ng placebo; gumaan ang pagkatuyo sa dalawa, halos sa parehong antas (Jellema 2001). Natuklasan ng isang mas naunang double blind na trial sa 43 taong may Sjögren’s syndrome na hindi talaga epektibo ang mga polymer substitute, ni ang placebo (van der Reijden 1996). At nang ihambing ng 65 pasyenteng nagda dialysis ang isang xanthan saliva substitute sa sugar free na chewing gum sa loob ng anim na linggo, 60 % ang pumili sa gum at 15 % sa substitute (Bots 2005).

Hindi ang aral na walang silbi ang xanthan. Ang aral ay hindi function ang istruktura. Kayang gayahin ng gel ang pakiramdam ng laway nang hindi ginagawa ang ginagawa ng laway, at tinalo ito ng pagnguya, na nagpapagana sa sarili mong mga glandula. Kung tuyo ang iyong bibig, hindi ito ginagamot ng pampalapot sa iyong toothpaste, anuman ang tila ipinapangako ng balot sa paligid nito.

Ngayon tingnan ang sarili mong tubo. Baligtarin ito at hanapin ang xanthan gum sa listahan. Malamang nasa gitna ito, sa pagitan ng pampatamis at ng pampalasa, walang sinasabi. Ang katahimikang iyon ang punto. Ang mahalaga sa iyong ngipin ay ang dumadampi sa ngipin: ang abrasive, ang mga aktibong sangkap, kung gaano katagal at gaano kaingat kang magsipilyo. Tinitiyak lang ng gum na buo silang makararating sa sipilyo.

Nasa listahan ng sangkap ng siyam na toothpaste ng Das Experten ang xanthan gum, mula SCHWARZ hanggang INNOWEISS, sa parehong dahilan kung bakit nasa halos bawat tubo ito: para panatilihing buo ang paste. Hindi namin sinasabing ginagamot nito ang tuyong bibig, gilagid o enamel, at walang anuman sa artikulong ito na nagsasabi tungkol sa aming mga paste nang higit sa isang linyang iyon ng pormula.

Isang bakteryang nagpapaitim sa repolyo ang nagpapanatili ng hugis ng iyong toothpaste. Perpekto itong stagehand, at malinaw ang mga trial na hindi ito dapat kailanman mapagkamalang aktor.