Tanong mula sa review · 5 min

Dental implant at toothpaste: hindi nabubulok ang titanium. Ang gilagid sa paligid nito, puwedeng magkasakit.

Umaga ng karaniwang araw sa kusina ng isang lumang apartment sa Kraków: isang babaeng nasa edad singkuwenta na may maitim na buhok hanggang balikat ang nakaupo sa maputlang mesang kahoy sa tabi ng mataas na bintana, may kape sa harap niya, nakatingin sa isang maliit na papel na appointment card ng dentista habang nakapatong ang dulo ng mga daliri niya sa ibabang panga.

Noong 20 Oktubre, nagpadala ng tanong ang isang customer na kabibili lang ng aming whitening toothpaste: puwede ko ba itong gamitin kung may dental implant ako, at paano? Magandang tanong ito, pero tungkol sa maling bagay. Binayaran mo ang titanium, ang crown at ang ilang buwang paghilom, kaya ang unang gusto mo ay protektahan ang mamahaling bahagi. Pero ang mamahaling bahaging iyon ang tanging bagay sa bibig mo na hindi kailanman magkakaroon ng cavity.

Kung gayon, anong toothpaste para sa dental implant? Halos kahit anong banayad. Ang tunay na sagot ay ilang milimetro sa ibaba, sa kuwelyo ng gilagid na humahawak sa implant, at sa kuwelyong iyon talaga nawawala ang mga implant.

Hindi kailanman naging mahinang bahagi ang titanium

Noong unang bahagi ng dekada 1950, nagturnilyo ang isang batang mananaliksik na Swedish, si Per Ingvar Brånemark, ng maliliit na titanium chamber sa buto ng binti ng mga kuneho para panoorin ang daloy ng dugo sa buhay na buto. Nang matapos ang eksperimento, hindi na niya ito matanggal. Tumubo na ang buto sa metal. Noong 1965 sa Gothenburg, naglagay siya ng apat na titanium implant sa ibabang panga ni Gösta Larsson, isang lalaking nasa edad trenta na ipinanganak na may depormadong panga. Nang mamatay si Larsson noong 2006, nasa lugar pa rin ang mga implant at gumagana pa, mga apatnapung taon ang lumipas.

Hindi nabubulok ang titanium. Walang enamel na matutunaw at walang nerbiyos na kikirot. Kaya nga parang apurahan ang tanong tungkol sa toothpaste kahit hindi naman: ang metal ang bahaging pinakakaunti ang kailangang proteksyon mula sa iyo.

Ang mahinang bahagi ay isang kuwelyo ng gilagid

Hindi kailangan ng bacteria ng anumang mabubutas. Kailangan nila ng ibabaw na matitirhan, at napakagandang ibabaw ang linya kung saan nagtatagpo ang crown ng implant at ang gilagid. Sa isang pananaliksik sa Switzerland, 15 taong may implant ang pumayag na huminto sa paglilinis ng isang bahagi ng ibabang panga sa loob ng 3 linggo. Namuo ang plaque sa ngipin at sa implant, pero mas malakas ang reaksyon ng gilagid sa paligid ng mga implant kaysa sa gilagid sa paligid ng sarili nilang ngipin. Nang bumalik ang paglilinis, hindi sapat ang tatlong linggo para tuluyang makabalik ang alinman sa dalawa sa dati nitong kalagayan (Salvi et al. 2012).

Tinatawag ng mga dentista ang maaga at nababawi pang yugto na peri implant mucositis: pula at namamagang gilagid na dumudugo kapag nahawakan, habang buo pa ang buto. Ang susunod na yugto ay peri implantitis: ang parehong pamamaga, na kumakain na ngayon sa butong humahawak sa implant. Sa pagsasama ng 11 pananaliksik, nakita ng isang review mula sa Gothenburg ang mucositis sa 43 % ng mga taong may implant at ang peri implantitis sa 22 % (Derks at Tomasi 2015).

Isang binuong plate: isang titanium implant screw na nakatayo sa cross section ng maputlang buto, may translucent na pink na kuwelyo ng gilagid sa leeg nito at mahinang pulang liwanag kung saan nagtatagpo ang gilagid at crown. Ang mga salita: Matibay ang titanium. Ang gilagid ang nagpapasya; kasama ang 45 % ng 588 pasyenteng may peri implantitis makalipas ang 9 na taon, at 43.9 % laban sa 18.0 % nang walang at may regular na maintenance. — Ano ang nagpapasya sa buhay ng isang implant: 45 % ng 588 pasyenteng pinili nang random ang may peri implantitis siyam na taon matapos ilagay ang implant (Derks et al. 2016); sa 80 taong may mucositis na sinundan sa loob ng limang taon, 43.9 % ng walang regular na maintenance ang nagkaroon ng peri implantitis, kumpara sa 18.0 % ng mayroon (Costa et al. 2012).

Siyam na taon makalipas, sa lungsod kung saan ito nagsimula

Ang numerong dapat magpatigil sa iyo ay galing sa parehong lungsod ng operasyon ni Larsson. Pumili nang random ang mga mananaliksik sa Gothenburg ng 588 tao mula sa mga pasyenteng nakatanggap ng implant siyam na taon bago nito, at sinuri ang bawat isa sa kanila. 45 % ang may peri implantitis ayon sa depinisyon ng pananaliksik, na binibilang ang pagdurugo kasama ang pagkawala ng higit sa kalahating milimetro ng buto. Ang katamtaman o malubhang sakit, na may higit sa 2 mm na nawalang buto, ay nakita sa 14.5 % (Derks et al. 2016). Pinatunayan ni Brånemark na kayang manatili ng titanium sa buto habang buhay. Makalipas ang kalahating siglo, ipinakita ng sarili niyang lungsod kung ano ang kadalasang nagpapasya kung mananatili nga ito.

Kaya, anong toothpaste para sa dental implant?

Noong 2015, tinimbang ng labimpitong espesyalista ng European periodontal workshop ang ebidensya sa pagpigil sa sakit na ito. Ang plaque, isinulat nila, ang tiyak na sanhi. Ang pagsisipilyo ng pasyente mismo, gamit ang manual o electric na sipilyo, ay isang mabisang paraan ng pagpigil. At hindi napabuti ng pagdaragdag ng antiseptics ang propesyonal na paglilinis (Jepsen et al. 2015). Wala saanman sa listahang iyon ang isang espesyal na toothpaste.

Ang kayang gawin ng toothpaste ay hindi makasakit. May glaze ang crown, at may dahilan kung bakit makinis ang pinakinis na kuwelyo ng implant: binibigyan ng gasgas ang plaque ng makakapitan. Kaya pumili ng toothpaste na mababa ang abrasion at huwag itong ikuskos nang madiin. Huwag ding asahang papuputiin nito ang crown: ang kulay ng ceramic crown ay inihurno na rito nang gawin ito, at walang toothpaste na makapagbabago nito. Sa ibang lugar dapat mapunta ang pagsisikap: isang malambot na sipilyo na nakatutok sa linya kung saan nagtatagpo ang crown at gilagid, at isang bagay na umaabot sa pagitan ng mga implant, dahil doon humihinto ang sipilyo.

Ang appointment na gusto mong laktawan

Dito nagiging tagilid ang panganib. Nababawi ang mucositis. Ang butong nawala sa paligid ng implant ay mas mahirap nang maibalik. Sa Brazil, 80 taong may mucositis na ang sinundan sa loob ng limang taon. Sa mga lumaktaw sa regular na maintenance visit, 43.9 % ang nagkaroon ng peri implantitis. Sa mga tumupad dito, 18.0 % (Costa et al. 2012). Parehong gilagid, parehong metal, higit sa doble ang panganib, at ang tanging pagkakaiba ay isang propesyonal na paglilinis sa kalendaryo.

Maaaring mas maingat kang magsipilyo sa paligid ng implant mo kaysa saanman sa bibig mo, pero hindi mo pa rin makikita ang lugar kung saan nagsisimula ang problema. Maliit ang senyales: kaunting dugo sa sipilyo sa may implant, o gilagid doon na mukhang mas pula kaysa sa katabi nito. Iyan ang senyales na itinuturing ng mga espesyalista na hangganan ng kalusugan at sakit, at dahilan iyan para tawagan ang dentista mo, hindi para magpalit ng toothpaste.

Sa customer na nagtanong: ang INNOWEISS ay may silica base na ayon sa product record nito ay mas mababa sa RDA 30, isang mababang numero na hindi pa rin zero. Walang pananaliksik sa itaas ang sumubok dito sa implant, at hindi kami nangangako ng hindi pa napapatunayan ng pananaliksik. Gamitin ito nang banayad, gaya ng anumang toothpaste na mababa ang abrasion, at ibigay ang atensyon sa gum line, sa mga puwang sa pagitan ng mga implant at sa hygiene visit.

Mananatili ang titanium hangga't pinapayagan ito ng gilagid. Hindi kailanman ang toothpaste mo ang tanong. Ang susunod mong dalawang minuto sa gum line ang tanong.